Małpa i delfin

Kiedy ludzie wyruszają w podróż, często zabierają ze sobą psy lub małpy jako zwierzęta domowe, aby umilić sobie czas. Tak się złożyło, że pewien mężczyzna powracający do Aten ze Wschodu miał na pokładzie małpkę. Gdy zbliżali się do wybrzeża Attyki…

Czytaj opowiadanie

Kiedy ludzie wyruszają w podróż, często zabierają ze sobą psy lub małpy jako zwierzęta domowe, aby umilić sobie czas. Tak się złożyło, że pewien człowiek powracający do Aten ze Wschodu miał na pokładzie małpkę. Gdy zbliżali się do wybrzeży Attyki, rozpętała się gwałtowna burza i statek się wywrócił. Wszyscy na pokładzie zostali wrzuceni do wody i próbowali ratować się, pływając, w tym małpka. Delfin go zobaczył i, sądząc, że to człowiek, wziął go na grzbiet i zaczął płynąć w kierunku brzegu. Gdy dotarli do Pireusu, portu Aten, Delfin zapytał Małpę, czy jest Ateńczykiem. Małpka odpowiedziała, że ​​tak, i dodała, że ​​pochodzi z bardzo znamienitej rodziny. „W takim razie, oczywiście znasz Pireus” – kontynuował Delfin. Małpka pomyślała, że ​​mówi o jakimś wysokim urzędniku i odparła: „O tak, to mój bardzo stary przyjaciel”. Wówczas Delfin, odkrywając jego hipokryzję, tak się oburzył, że zanurkował pod powierzchnię, a nieszczęsna Małpa szybko utonęła.

Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.

Dyskusja czytelników

Rozpocznij rozmowę.

Komentarze są publikowane po sprawdzeniu przez redakcję.

Więcej opowiadań

Dobre historie przekraczają granice.

Napisz do nas

Opowiedz o historii, książce lub zadaj pytanie.