Osioł i muł

Pewien człowiek, który miał osła i muła, załadował je oba na siebie i wyruszył w podróż. Dopóki droga była w miarę równa, osioł radził sobie całkiem dobrze: wkrótce jednak dotarli do miejsca wśród wzgórz, gdzie droga była bardzo wyboista i stroma, a osioł był u kresu sił. Błagał więc muła, aby zdjął mu część ładunku, ale muł odmówił. W końcu, ze zmęczenia, osioł potknął się, spadł ze stromego zbocza i zginął. Woźnica był zrozpaczony, ale zrobił, co mógł: dorzucił ośli ładunek do muła, a także obdarł osła ze skóry i położył jego skórę na podwójnym ładunku. Muł ledwo udźwignął dodatkowy ciężar i, zataczając się z trudem, powiedział sobie: „Mam to, na co zasłużyłem: gdybym na początku chciał pomóc osłu, nie niósłbym teraz jego ładunku i skóry”.