Zaskakująca demonstracja

Jakże okropna byłaby sytuacja, gdybyśmy potrafili czytać sobie w myślach! Można śmiało powiedzieć, że gdyby tak było, większość z nas bałaby się myśleć głośniej niż szeptem.

Jako przykład można przytoczyć przypadek, który miał miejsce w Houston. Kilka miesięcy temu do tego miasta przyjechała bardzo urocza młoda dama, dając pokazy czytania w myślach i udowodniła, że ​​ma niezwykły talent w tej dziedzinie. Z łatwością odczytywała myśli publiczności, odnajdując wiele ukrytych treści, po prostu trzymając za rękę osobę, która je ukrywała, i czytała zdania napisane na małych karteczkach przez osoby znajdujące się w znacznej odległości od niej.

Młody mężczyzna z Houston zakochał się w niej i po krótkim okresie zalotów poślubił ją. Zajęli się domem i przez jakiś czas byli tak szczęśliwi, jak tylko mogą być śmiertelnicy.

Pewnego wieczoru siedzieli na ganku swojego domu, trzymając się za ręce, otuleni bliską więzią wzajemnej miłości, gdy nagle wstała i strąciła go ze schodów dużą doniczką. Wstał zdumiony, z wielkim guzem na głowie, i poprosił ją, jeśli to nie będzie zbyt kłopotliwe, o wyjaśnienie.

„Nie oszukasz mnie” – powiedziała z błyskiem w oczach. „Myślałeś o rudowłosej dziewczynie o imieniu Maud ze złotym zatyczką w przednim zębie, jasnoróżową talią i czarną jedwabną spódnicą na Rusk Avenue, stojącej pod krzakiem cedru, żującej gumę o dwadzieścia ósma, z twoją ręką obejmującą ją w talii i nazywającej ją „słodyczą”, podczas gdy ona bawiła się twoim łańcuszkiem od zegarka i mówiła: „Och, George, daj mi chwilę odetchnąć”, a jej matka woła ją na kolację. Nie waż się zaprzeczać. Teraz, kiedy będziesz mógł skupić się na czymś lepszym, możesz wejść do domu, ale nie wcześniej”.

Wtedy drzwi zatrzasnęły się i George wraz ze stłuczoną doniczką zostali sami.