De nachtegaal en de havik

Een nachtegaal zat op een eikentak te zingen, zoals ze gewend was. Een hongerige havik zag haar en vloog naar de plek, greep haar met zijn klauwen. Hij stond op het punt haar in stukken te scheuren toen ze hem smeekte haar leven te sparen: "Ik ben niet groot genoeg," smeekte ze, "om een ​​goede maaltijd voor u te zijn: u moet uw prooi zoeken tussen de grotere vogels." De havik bekeek haar met enige minachting. "U moet me wel heel naïef vinden," zei hij, "als u denkt dat ik een zekere prijs ga opgeven voor de kans op een betere, waarvan ik op dit moment geen tekenen zie."