De leeuw, de wolf en de vos

Een leeuw, verzwakt door ouderdom, lag ziek in zijn hol, en alle dieren van het bos kwamen informeren naar zijn gezondheid, met uitzondering van de vos. De wolf zag dit als een goede gelegenheid om oude rekeningen met de vos te vereffenen, dus vestigde hij de aandacht van de leeuw op zijn afwezigheid en zei: "U ziet, heer, dat we allemaal gekomen zijn om te zien hoe het met u gaat, behalve de vos, die niet in uw buurt is gekomen en het niet kan schelen of u gezond of ziek bent." Juist op dat moment kwam de vos binnen en hoorde de laatste woorden van de wolf. De leeuw brulde hem woedend toe, maar hij smeekte om zijn afwezigheid te mogen verklaren en zei: "Niemand van hen geeft zoveel om u als ik, heer, want ik ben al die tijd langs de dokters gegaan om een ​​geneesmiddel voor uw ziekte te vinden." "En mag ik vragen of u er een gevonden hebt?" vroeg de leeuw. "Ja, heer," zei de vos, "en het is dit: u moet een wolf villen en u in zijn huid wikkelen terwijl die nog warm is." De leeuw keerde zich daarom tot de wolf en doodde hem met één klap van zijn poot, om het recept van de vos uit te proberen; maar de vos lachte en zei tegen zichzelf: "Dat krijg je ervan als je kwaadwilligheid aanwakkert."