De hazen en de kikkers

De hazen kwamen eens bijeen en beklaagden zich over hun ongeluk. Ze waren aan alle kanten aan gevaren blootgesteld en misten de kracht en de moed om zich te verdedigen. Mensen, honden, vogels en roofdieren waren allemaal hun vijanden en doodden en verslonden hen dagelijks. Liever dan deze vervolging langer te verdragen, besloten ze allemaal een einde te maken aan hun ellendige leven. Vastberaden en wanhopig stormden ze gezamenlijk naar een nabijgelegen poel, met de bedoeling zichzelf te verdrinken. Op de oever zaten een aantal kikkers, die, toen ze het geluid van de rennende hazen hoorden, als één man in het water sprongen en zich in de diepte verscholen. Toen riep een van de oudere hazen, die wijzer was dan de rest, naar zijn metgezellen: "Stop, vrienden, houd moed! Laten we onszelf toch niet te gronde richten: kijk, hier zijn dieren die bang voor ons zijn en die daarom nog schuchterder moeten zijn dan wij."