De vos en de sprinkhaan

Een sprinkhaan zat te tjilpen in de takken van een boom. Een vos hoorde haar en, denkend wat een smakelijk hapje ze zou zijn, probeerde hij haar met een list naar beneden te lokken. Hij ging beneden staan, in het volle zicht van haar, en prees haar gezang in de meest vleiende bewoordingen. Hij smeekte haar naar beneden te komen en zei dat hij graag kennis wilde maken met de eigenares van zo'n mooie stem. Maar ze liet zich niet foppen en antwoordde: "U vergist zich zeer, mijn beste heer, als u denkt dat ik naar beneden kom: ik blijf ver uit uw buurt en uit de buurt van uw soortgenoten sinds de dag dat ik talloze sprinkhaanvleugels zag liggen rond de ingang van een vossenhol."