De vos en de geit

Een vos viel in een put en kon er niet meer uit. Even later kwam er een dorstige geit langs. Toen hij de vos in de put zag, vroeg hij hem of het water lekker was. "Lekker?" zei de vos, "het is het lekkerste water dat ik ooit in mijn leven heb geproefd. Kom maar eens proberen." De geit dacht alleen maar aan het lessen van zijn dorst en sprong er meteen in. Toen hij genoeg had gedronken, keek hij, net als de vos, om zich heen naar een manier om eruit te komen, maar kon er geen vinden. Toen zei de vos: "Ik heb een idee. Ga op je achterpoten staan ​​en zet je voorpoten stevig tegen de rand van de put. Dan klim ik op je rug en kan ik er, door op je hoorns te stappen, uit. En als ik eruit ben, help ik jou er ook uit." De geit deed wat hem gevraagd werd, en de vos klom op zijn rug en zo uit de put. Daarna liep hij rustig weg. De geit riep luid achter hem aan en herinnerde hem aan zijn belofte om hem te helpen, maar de vos draaide zich om en zei: "Als je net zoveel verstand in je hoofd had als haar in je baard, was je niet in de put geklommen zonder eerst te controleren of je er ook weer uit kon komen."

Bezint eer ge begint.