De vlo en de man

Een vlo beet een man, en beet hem steeds opnieuw, tot hij het niet langer kon verdragen. Hij ging grondig op zoek naar de vlo en wist hem uiteindelijk te vangen. Hij hield hem tussen zijn duim en wijsvinger en zei – of liever gezegd, schreeuwde hij, zo boos was hij – "Wie ben jij toch, ellendig klein beestje, dat je zo vrij met me omgaat?" De doodsbange vlo jammerde met een zwak stemmetje: "O, meneer! Laat me alsjeblieft gaan; maak me niet dood! Ik ben zo'n klein ding dat ik u niet veel kwaad kan doen." Maar de man lachte en zei: "Ik ga je nu meteen doden: alles wat slecht is, moet vernietigd worden, hoe gering de schade ook is."

Verspil je medelijden niet aan een schurk.