De Charger en de Miller

Een paard, dat zijn ruiter vroeger naar het slagveld droeg, voelde zich oud worden en koos ervoor om in een molen te gaan werken. Hij stapte niet langer trots het slagveld op bij het getrommel, maar was gedwongen de hele dag te zwoegen om het graan te malen. Klaagde hij over zijn zware lot en zei op een dag tegen de molenaar: "Ach, ik! Ooit was ik een prachtig oorlogspaard, vrolijk uitgedost en verzorgd door een stalknecht wiens enige taak het was om in mijn behoeften te voorzien. Wat een verschil met mijn huidige situatie! Had ik het slagveld maar nooit ingeruild voor de molen." De molenaar antwoordde kortaf: "Het heeft geen zin om spijt te hebben van het verleden. Het lot kent ups en downs: je moet ze gewoon nemen zoals ze komen."