Ładowarka i młynarz
Koń, który służył do noszenia jeźdźca w bitwie, poczuł, że się starzeje i zamiast tego postanowił pracować w młynie. Teraz nie stąpał już dumnie w rytm bębnów, lecz był zmuszony do harówki…
Koń, który służył do noszenia jeźdźca na bitwę, poczuł, że się starzeje i zamiast tego wybrał pracę w młynie. Teraz nie wychodził już dumnie w rytm bębnów, lecz zmuszony był harować całymi dniami, mieląc zboże. Ubolewając nad swoim ciężkim losem, powiedział pewnego dnia do młynarza: „Ach, ja! Kiedyś byłem wspaniałym koniem bojowym, strojnym w czaprak, a doglądał mnie stajenny, którego jedynym obowiązkiem było dbanie o moje potrzeby. Jakże inna jest moja obecna sytuacja! Żałuję, że poświęciłem pole bitwy dla młyna”. Młynarz odpowiedział szorstko: „Nie ma sensu żałować przeszłości. Fortuna ma wiele wzlotów i upadków: trzeba je po prostu brać takimi, jakie są”.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
