De ezel en zijn lasten

Een marskramer die een ezel bezat, kocht op een dag een hoeveelheid zout en laadde zijn dier vol met zoveel als hij kon dragen. Op weg naar huis struikelde de ezel toen hij een beek overstak en viel in het water. Het zout werd kletsnat en een groot deel ervan smolt weg, zodat de ezel, toen hij weer opstond, merkte dat zijn last veel lichter was geworden. Zijn baas reed hem echter terug naar de stad en kocht meer zout, dat hij bij de rest in de zadeltassen deed, en vertrok opnieuw. Nauwelijks waren ze bij een beek aangekomen of de ezel ging erin liggen en stond, net als voorheen, op met een veel lichtere last. Maar zijn baas had de truc door en keerde terug om een ​​grote hoeveelheid sponzen te kopen en die op de rug van de ezel te stapelen. Toen ze bij de beek kwamen, ging de ezel weer liggen: maar deze keer, doordat de sponzen veel water hadden opgenomen, merkte hij, toen hij opstond, dat hij een zwaardere last moest dragen dan ooit tevoren.

Je speelt misschien een goede kaart te vaak.