Niko ve Çok Küçük Geçit Töreni

Niko mutfaktaki eşyalardan bir geçit töreni yaptı. Bir tencere davul oldu. Tahta bir kaşık davul tokmağı oldu. Babası, süzgeç akşam yemeğinden önce eve gelirse kask olabileceğini söyledi.

Sokaktaki her eve davetiye çizdi. "PARAYD" dediler, çünkü henüz harflerin nereye ait olduğunu öğrenmemişti. Kelimenin altına yedi bayrak ve bir köpek çizdi.

Saat üçte elinde tenceresiyle dışarıda bekliyordu. Kimse gelmedi.

Postacı kadın el salladı ama teslim etmesi gereken paketleri vardı. Bay Chen bir pencereyi tamir ediyordu. Yan komşudaki ikizler büyükannelerini ziyaret ediyordu. Hatta köpek bile uyuyordu.

Niko davuluna bir kez vurdu. Boş sokakta çok hafif bir ses çıktı.

Ardından Bayan Bell elinde bir alışveriş poşetiyle dışarı çıktı.

"Geç mi kaldım?" diye sordu.

“Hayır,” dedi Niko. “Sen herkessin.”

Bayraklarına baktı. "Öyleyse başlasak iyi olur."

Üç evin önünden geçtiler. Niko tencereye vurdu, Bayan Bell ise mavi bir bayrak salladı. Köşede durup nefes nefese kaldı.

Niko ona, "Geçit törenleri dinlenebilir," dedi. Bunun doğru olup olmadığını bilmiyordu, ama adil görünüyordu.

Alçak duvara oturdular. Bayan Bell, evini sattığını ve Pazartesi günü taşınacağını açıkladı. Kızı başka bir şehirde yaşıyordu. Bu sokağı çok uzun zamandır tanımasına rağmen, ziyareti dört gözle bekliyordu.

"O halde bu sizin geçit töreniniz olabilir," dedi Niko.

Ona ne görmek istediğini sordu. O da okulun dışındaki uzun ağacı seçti; oğlu bir zamanlar orada ayakkabısını kaybetmişti. Sonra da eğilmiş bacası olan evi seçti, çünkü evin yıkılmadan öylece durmasını beğenmişti.

Niko her durakta özel bir davul sesi çıkardı. Bayan Bell bir hikaye anlattı. Geçit töreni planladığından çok daha uzun sürdü.

Geri döndüklerinde Bay Chen pencereyi bitirmişti. İki küçük kağıt bayrak getirmişti. Postacı kadın depoya geri dönüyordu ve onlarla birlikte Bayan Bell'in kapısına kadar yürüdü. Köpek uyandı ve alışveriş poşetine ilgi duyarak onları takip etti.

Niko'nun babası süzgeci geri almadan önce bir fotoğraf çekti.

Pazartesi günü Niko, Bayan Bell'e resmi verdi. Arkasına "ÇOK KÜÇÜK BİR TÖREN, ÇOK BÜYÜK BİR VEDA" yazmıştı.

Önemli eşyalarının konulduğu el çantasına koydu.

Ertesi hafta bir kartpostal geldi. Kartpostalda başka bir kasabadaki bir park gösteriliyordu. Fotoğrafın altına Bayan Bell, "Burada dinlenmek için mükemmel bir duvar var" diye yazmıştı. Niko başka bir bayrak yapmaya başladı.