คนรับใช้ในบ้าน

“เจ้าจะไปที่ไหน?”

“ถึงวาลเป้”

“ข้าไปวาลเป้ เจ้าไปวาลเป้ อย่างนั้น อย่างนั้น เราจะไปด้วยกัน”

“เจ้ามีชายคนหนึ่งหรือไม่? เขาชื่ออะไร?”

“แชม”

“ชามคนของข้า ชามคนของเจ้า ข้าไปวาลเป เจ้าไปวาลเป เอาล่ะ เอาล่ะ เราจะไปด้วยกัน”

“เจ้ามีบุตรหรือไม่ บุตรของเจ้ามีชื่อว่าอะไร?”

"ป่า."

“ลูกชายของฉัน ไวลด์ ลูกชายของเจ้า ไวลด์; ชายของฉัน แชม ชายของเจ้า แชม; ฉันจะไปวาลเป้ เจ้าไปวาลเป้ ดังนั้น เราจะไปด้วยกัน”

“เจ้ามีเปลหรือไม่? เจ้าเรียกเปลของเจ้าว่าอย่างไร?”

“ฮิปโปแดเดิล”

“ฮิปโปดาเดิล ลูกชายของฉัน ไวลด์ ลูกชายของเธอ ไวลด์ ชายของฉัน ชาม ชายของเธอ ชาม ฉันไปวาลเป เธอไปวาลเป เช่นนั้น เช่นนั้น เราจะไปด้วยกัน”

“เจ้ามีคนรับใช้ด้วยหรือ? คนรับใช้ของเจ้าชื่ออะไร?”

“อย่าละทิ้งงานที่ทำอยู่”

“คนรับใช้ของฉัน อย่าขยับเขยื้อนจากงานนะ ลูกของฉัน ไวลด์ ลูกของเจ้า ไวลด์ ชายของฉัน แชม ชายของเจ้า แชม ฉันไปวาลเป้ เจ้าไปวาลเป้ เอาล่ะ เอาล่ะ เราจะไปด้วยกัน”