หมาป่า แม่หมาป่า และลูกของมัน

หมาป่าหิวโซตัวหนึ่งกำลังออกหากิน สักพักมันก็ได้ยินเสียงร้องของเด็ก จึงมาถึงกระท่อมหลังหนึ่ง ขณะที่มันหมอบอยู่ใต้หน้าต่าง มันได้ยินแม่พูดกับลูกว่า “หยุดร้องไห้ซะ! ไม่งั้นแม่จะโยนหนูให้หมาป่ากิน” มันคิดว่าแม่พูดจริง จึงรออยู่นานด้วยความหวังว่าจะได้กินอาหาร ในตอนเย็นมันได้ยินแม่กำลังลูบไล้ลูกและพูดว่า “ถ้าหมาป่าตัวแสบมา มันจะไม่ได้ลูกน้อยของแม่หรอก พ่อจะฆ่ามันเอง” หมาป่าลุกขึ้นด้วยความรังเกียจและเดินจากไป มันคิดในใจว่า “ส่วนคนในบ้านหลังนั้น อย่าไปเชื่อคำพูดของพวกเขาเลย”