Okruszki na stole

Pewnego dnia pewien wieśniak powiedział do swoich szczeniąt: „Chodźcie do salonu, bawcie się dobrze i pozbierajcie okruszki chleba ze stołu, bo wasza pani wyszła złożyć wam wizytę”.

Wtedy pieski powiedziały: „Nie, nie, nie pójdziemy. Jeśli pani się dowie, to nas zbije”.

Wieśniak powiedział: „Ona nic o tym nie będzie wiedziała. Przyjdź, w końcu ona nigdy nie daje ci nic dobrego”.

Wtedy małe pieski znowu powiedziały: „Nie, nie, musimy to zostawić w spokoju; nie wolno nam iść”. Lecz wieśniak nie dawał im spokoju, aż w końcu poszli, wskoczyli na stół i zjedli okruszki chleba z całych sił. Lecz w tej samej chwili przyszła gospodyni i w wielkim pośpiechu chwyciła kij, uderzyła je i potraktowała bardzo brutalnie. A gdy byli już na zewnątrz domu, małe pieski zawołały do ​​wieśniaka: „Czy widzisz, czy widzisz, czy widzisz?”

Wtedy wieśniak się roześmiał i powiedział: „Czyżby się tego nie spodziewali?”. Musieli więc po prostu uciekać.