Bill Nye

Bill Nye, który niedawno odłożył pióro na zawsze, był postacią wyjątkową w dziedzinie humoru. Jego najlepsze dzieła prawdopodobnie lepiej odzwierciedlały humor amerykański niż dzieła jakiegokolwiek innego pisarza. Pan Nye miał wyostrzone i rozsądne poczucie absurdu. Jego humor był typowo amerykański, ponieważ opierał się na ostrych i nieoczekiwanych kontrastach oraz na zestawianiu przeciwieństw w nieoczekiwane zestawienia, by uzyskać pożądany efekt. Z drugiej strony, posiadał on prawdziwą istotę życzliwości, bez której humor pozbawiony jest swojego najcenniejszego elementu.

Żarty Billa Nye'a nigdy nie były kąśliwe. Miotały się niczym letnie błyskawice wokół horyzontu życia, rozświetlając i rozsiewając jasne, choć ulotne obrazy na niebie, ale były równie nieszkodliwe jak uśmiech dziecka. Mózg mężczyzny obmyślał szybkie strzały, które rzucał, lecz jego wielkie, męskie serce odłamywało ich ostrza.

Znał naturę ludzką tak, jak uczony zna swoją książkę, i ta wiedza nie zniechęciła go. Dostrzegł całe dobro w kruchości, a jego jasne oczy przeniknęły kruchość dobra.

Miał serce dziecka, wiedzę uczonego i filozoficzny pogląd na życie. Mógł zdobyć laury w innych dziedzinach, gdyż był wnikliwym rozumującym i uważnym obserwatorem, ale pokazał swoją wielkość, odrzucając zimne i bezowocne dyskusje, które dawno temu znudziły świat, i stawiając sobie za cel wywoływanie bulgoczącego śmiechu zamiast trawiącego wątpliwości.

Świat stał się dla niego lepszy, a jeśli można to powiedzieć o człowieku, to łzy spadające na jego grób mają większą siłę niż głośne okrzyki radości po pogrzebie największego zdobywcy lub najwybitniejszego męża stanu.

Najserdeczniejsze myśli i najszczersze modlitwy towarzyszą wielkiemu humaniście – takim bowiem był w zaświatach – a najszczersze wyrazy współczucia, jakie może przynieść pogrążonym w żałobie bliskim Billa Nye'a, należą do nich.