Wół i żaba

Dwie małe żabki bawiły się na brzegu stawu, gdy Wół zszedł do wody, żeby się napić i przypadkiem nadepnął na jedną z nich, miażdżąc ją na śmierć. Kiedy stara żabka go nie zauważyła, zapytała brata, gdzie jest. „On nie żyje, mamo” – powiedziała mała żabka; „ogromne, wielkie stworzenie z czterema nogami przyszło dziś rano do naszego stawu i stratowało go w błoto”. „Ogromny, prawda? Czy był tak duży jak ten?” – powiedziała żabka, nadymając się, by wyglądać na jak największą. „Och! tak, o wiele większą” – padła odpowiedź. Żaba nadymała się jeszcze bardziej. „Czy był tak duży jak ten?” – zapytała. „Och! tak, tak, mamo, o wiele większą” – powiedziała mała żabka. I znów nadymała się i nadymała, aż stała się prawie okrągła jak piłka. „Tak duża jak…?” – zaczęła – ale potem wybuchnęła.