Pchła i wół

Pchła kiedyś powiedziała do Wołu: „Jak to możliwe, że taki duży i silny człowiek jak ty zadowala się służeniem ludzkości i wykonywaniem za nią całej ciężkiej pracy, podczas gdy ja, który nie jestem większy od ciebie, żywię się ich ciałami i piję ich krew do syta, i nigdy nie oddaję za to ani jednej kropli krwi?” Na co Wół odpowiedział: „Ludzie są dla mnie bardzo dobrzy, więc jestem im wdzięczny: dobrze mnie karmią i dają mi dach nad głową, a od czasu do czasu okazują mi swoją sympatię, klepiąc mnie po głowie i szyi”. „Też by mnie głaskali”, powiedziała Pchła, „gdybym im pozwoliła: ale dobrze na to dbam, inaczej nic by ze mnie nie zostało”.