Pastel
Przeczytaj całe opowiadanie „Pastel” autorstwa O. Henry’ego.
Ponad wszystkim wisi straszna noc.
On ją błaga.
Jego ręka leży na jej ramieniu.
Stoją w zimnej, uroczystej nocy, wpatrując się w jasno oświetlony pokój. Jego twarz jest blada i przerażona. Jej twarz jest samowolna, buntownicza i biała od narastającego impulsu przeznaczenia.
Dziesięć mil dalej, na drodze do Harrisburg, pieje kogut o długim ogonie, ale kobieta się nie waha.
On ją błaga.
Strząsnęła jego dłoń gestem pełnym obrzydzenia i zrobiła krok w stronę oświetlonego pokoju.
On ją błaga.
Kryształowe płatki księżycowego blasku drżą na drzewach nad nami; pył gwiezdny pokrywa bezkresną krawędź Nieuprawnionego. Którakolwiek z tych cech Absolutu panuje.
Grzech jest na dole, pokój na górze.
Bicz północnego wiatru smaga ich ostrym smagnięciem. Przejeżdżają powozy. Szron pełza po kamieniach, pokrywa się skorupą parapetów, mieni się i w arktycznym blasku odbija wyzywające promienie księżyca.
On ją błaga.
W końcu odwraca się, pokonana.
Odmówił podania ostryg.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
