De wolf en de herder

Een wolf bleef lange tijd in de buurt van een kudde schapen, maar deed geen poging om ze lastig te vallen. De herder hield hem aanvankelijk scherp in de gaten, want hij dacht natuurlijk dat hij kwaad in de zin had. Maar naarmate de tijd verstreek en de wolf geen enkele neiging toonde om de kudde te schaden, begon hij hem meer als een beschermer dan als een vijand te beschouwen. Toen hij op een dag voor een boodschap naar de stad moest, voelde hij geen bezwaar om de wolf bij de schapen achter te laten. Maar zodra hij zijn rug had gekeerd, viel de wolf ze aan en doodde het grootste deel ervan. Toen de herder terugkeerde en de ravage zag die hij had aangericht, riep hij: "Het is mijn verdiende loon dat ik mijn kudde aan een wolf heb toevertrouwd!"