De schildpad en de adelaar

Een schildpad, ontevreden met zijn nederige bestaan ​​en jaloers op de vogels die hij in de lucht zag spelen, smeekte een adelaar om hem te leren vliegen. De adelaar protesteerde dat het zinloos was om het te proberen, omdat de natuur hem geen vleugels had gegeven; maar de schildpad drong aan met smeekbeden en beloftes van schatten, erop aandringend dat het slechts een kwestie van leren vliegen was. Uiteindelijk stemde de adelaar ermee in om zijn best voor hem te doen en pakte hem op in zijn klauwen. Hij zweefde met hem tot grote hoogte in de lucht en liet hem toen los, waarna de arme schildpad voorover viel en op een rots te pletter sloeg.