De schipbreukeling en de zee
Een schipbreukeling was na zijn gevecht met de golven in slaap gevallen. Toen hij wakker werd, verweet hij de zee bitter dat ze mannen met haar gladde en glimlachende oppervlak lokte, en ze vervolgens, toen ze eenmaal goed en wel waren...
Een schipbreukeling, aangespoeld op het strand, viel in slaap na zijn strijd met de golven. Toen hij wakker werd, verweet hij de zee bitter haar verraad: ze lokte de mannen met haar gladde, glimlachende oppervlak, om zich vervolgens, eenmaal aan boord, in woede tegen hen te keren en zowel schip als zeelieden te vernietigen. De zee verscheen in de gedaante van een vrouw en antwoordde: "Leg de schuld niet bij mij, o zeeman, maar bij de winden. Van nature ben ik zo kalm en veilig als het land zelf, maar de winden vallen mij aan met hun rukwinden en stormen, en geselen mij tot een woede die mij niet eigen is."
Volledig klassiek verhaal. Engelse brontekst: Standard Ebooks. De bronuitgave vermeldt dat de tekst in de Verenigde Staten tot het publieke domein behoort; de regels verschillen per land.
Gesprek tussen lezers
Begin het gesprek.
