De oude hond

Een jachthond die zijn meester jarenlang trouw had gediend en in zijn tijd menig prooi had opgejaagd, begon door ouderdom zijn kracht en snelheid te verliezen. Op een dag, tijdens de jacht, schrok zijn meester een krachtig wild zwijn op en liet de hond erop los. De hond greep het beest bij het oor, maar zijn tanden waren verdwenen en hij kon zijn greep niet vasthouden; zo ontsnapte het zwijn. Zijn meester begon hem streng toe te spreken, maar de hond onderbrak hem met de woorden: "Mijn wil is nog steeds even sterk, meester, maar mijn lichaam is oud en zwak. U zou me moeten eren voor wie ik ben geweest in plaats van me te beledigen voor wie ik nu ben."