De arbeider en de slang

Het zoontje van een arbeider werd gebeten door een slang en stierf aan zijn verwonding. De vader was radeloos van verdriet en in zijn woede op de slang pakte hij een bijl en ging vlak bij het hol van de slang staan, wachtend op een kans om hem te doden. Plotseling kwam de slang naar buiten en de man richtte een slag op het dier, maar hij slaagde er alleen in het puntje van zijn staart af te hakken voordat de slang zich weer in het hol wurmde. Hij probeerde de slang toen een tweede keer naar buiten te lokken, door te doen alsof hij het bij wilde leggen. Maar de slang zei: "Ik kan nooit jouw vriend zijn vanwege mijn verloren staart, en jij niet de mijne vanwege je verloren kind."

Verwondingen worden nooit vergeten in het bijzijn van degenen die ze hebben veroorzaakt.