Het paard en de ezel

Een paard, trots op zijn fraaie tuig, ontmoette een ezel op de hoofdweg. Terwijl de ezel met zijn zware last langzaam opzij stapte om hem te laten passeren, riep het paard ongeduldig dat hij zich nauwelijks kon inhouden om hem een ​​schop te geven om hem sneller te laten lopen. De ezel zweeg, maar vergat de brutaliteit van de ander niet. Niet lang daarna raakte het paard buiten adem en werd hij door zijn eigenaar aan een boer verkocht. Op een dag, terwijl hij een mestkar trok, ontmoette hij de ezel opnieuw, die hem op zijn beurt bespotte en zei: "Aha! Dat had je nooit verwacht, hè, jij die zo trots was! Waar zijn al je mooie versieringen nu?"