De vos en de ooievaar

Een vos nodigde een ooievaar uit voor het avondeten, waarbij het enige gerecht een grote, platte schaal soep was. De vos smulde er met smaak van, maar de ooievaar probeerde tevergeefs met haar lange snavel van de smakelijke bouillon te proeven. Haar zichtbare ellende bezorgde de sluwe vos veel amusement. Maar niet lang daarna nodigde de ooievaar hem op haar beurt uit en zette een kruik met een lange, smalle hals voor hem neer, waar ze gemakkelijk haar snavel in kon steken. Terwijl zij van haar maaltijd genoot, zat de vos hongerig en hulpeloos toe te kijken, want het was voor hem onmogelijk om bij de verleidelijke inhoud van de kruik te komen.