Çitin Üzerinde Bırakılan Palto

Her akşam Martin'in babası paltosunu yolun sonundaki çite asardı. Kırk yıldır bunu yapıyordu, bir yandan da aşağıdaki tarlayı kontrol ediyordu. Şimdi o tarla bir konut şirketine aitti ve yol kilitli bir kapıda sona eriyordu.

Martin, yağmur paltoyu ıslatmadan önce onu geri aldı. Kahvaltıda paltoyu yine babasının omuzlarında buldu; cepleri ip, bükülmüş çiviler ve pürüzsüz bir taşla doluydu. Cepleri bir kaseye boşalttı. Babası onu izledi ve ineklerin tel örgünün arasından geçip geçmediğini sordu.

Yedi yıldır hiç inek yoktu. Martin, ineklerin iyi olduğunu söyledi. Her sabah baştan başlamaktan, satışı, annesinin ölümünü ve mutfak çekmecesinde bulunan formları açıklamaktan daha kolaydı.

Pazartesi günü, Martin'in dairesinin yakınındaki bir bakım evinde bir oda hazır olacaktı. Personel ona tanıdık eşyalarını getirmesini söylemişti. Koltuk minderini, mavi battaniyeyi ve üç fotoğrafı paketledi. Paltosunu askısında bıraktı çünkü yokluğunun fark edilip edilmeyeceğinden emin değildi.

Pazar akşamı babası onu giydi. Martin onu takip ederek yoldan aşağı indi. Çitin yanında, yaşlı adam paltoyu omuzlarından indirdi ve bir direğin üzerine serdi. Kapının ötesinde, gelecekteki evlerin yerlerini işaretleyen ölçüm kazıklarına bakarak durdu.

"Hadi ama," dedi Martin. "Kontrol edilecek bir şey yok."

Babası kıpırdamadı. Bir süre sonra paltoyu işaret etti. Bir karga paltonun koluna konmuştu. Kuş gevşek bir ipliği çekiştirip ipliği ağaçlara doğru taşıdı.

“Annen bundan nefret etti,” dedi babası. “Sağlam bir paltoyu parça parça dağıttığımı söyledi.”

Martin o zaman hatırladı. Babası onu ellerini serbest bırakmak için oraya asmamıştı. Yuvalama mevsiminde astarın içine yün parçaları bırakırdı ve o tarlada yürürken kuşlar gelirdi. Martin bunu düzensiz bir alışkanlık olarak düşünmüştü. Kimsenin ona bunu daha önce açıklayıp açıklamadığını hatırlayamıyordu.

Karganın geri dönmesini beklediler. Babası gülümsedi, sonra sabah nereye gideceklerini sordu.

"Bahçesi olan bir yer," dedi Martin. "Ben de sizinle gelirim."

Bir tarla sözü vermedi. Kapının açılacağını da söylemedi.

Bakımevinde bir hemşire bahçe bankının yanında korunaklı bir askı buldu. Martin paltoyu gardıroba koymak yerine oraya astı. Babası yolculuktan yorgun düşmüş bir halde askının altına oturdu. Çitte bir karakuş hareket etti. Martin, kuşun yaklaşıp yaklaşmayacağını görmek için yeterince uzun süre orada kaldı.