ชั้นผิด

เวลา 11:17 น. ลิฟต์หยุดที่ชั้น 9 เอเลน่าทำงานในอาคาร 8 ชั้น

ประตูเปิดออกสู่ชานพักแคบๆ ที่ส่องสว่างด้วยหลอดไฟเพียงดวงเดียว ชายคนหนึ่งในเสื้อโค้ทสีเทายืนอยู่ข้างรถเข็น เขามีสีหน้าประหลาดใจมากกว่าที่เธอรู้สึกเสียอีก

“คุณมาเร็วนะ” เขากล่าว

เอเลน่าถือถังทำความสะอาดไว้ระหว่างเท้าของเธอ “ผิดชั้นแล้ว”

เธอกดปุ่มชั้นล่าง แต่ประตูไม่ปิด

ชายคนนั้นเดินเข้าไปหาพวกเขา “หยุดก่อนสักครู่”

เอเลน่ากดสัญญาณเตือนภัย แต่ไม่มีเสียงอะไรดังขึ้น ชายคนนั้นหยุดเดิน

“ไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้นหรอก”

เธอรู้ว่าลิฟต์มีประตูแบบกลไกเก่าอยู่ด้านหลังแผงตกแต่ง วิศวกรซ่อมบำรุงเคยแสดงวิธีปลดล็อกให้เธอหลังจากที่รถเข็นของเธอติดอยู่ ด้ามจับของมันอยู่ด้านหลังแผ่นปิดเล็กๆ ใกล้พื้น

เธอก้มลงราวกับจะหยิบผ้า ดึงที่จับแล้วลากประตูให้ปิดลง ชายคนนั้นคว้าประตูบานนอกไว้ด้วยมือ เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น

พวกเขาสบตากันผ่านตะแกรงเป็นเวลาสามวินาที

จากนั้นเขาก็วิ่งหนีไป

เอเลน่าหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋า ไม่มีสัญญาณ เธอเห็นรถเข็นอยู่หลังประตู มีกล่องโลหะสองใบและถุงผ้าใบที่มีชื่ออาคารเขียนอยู่ ถัดจากนั้นเป็นบันไดสำหรับพนักงานที่ทอดขึ้นไปสู่ความมืด

เธอตะโกนลงไปในช่องลิฟต์ เสียงนั้นดังไปไกลกว่าสัญญาณโทรศัพท์ ในการตะโกนครั้งที่สอง มีคนตอบกลับมา

“อย่าขยับ!” คาริม ยามกลางคืนตะโกน “ฉันจะตัดมอเตอร์แล้ว”

ชั้นเก้าเป็นห้องเครื่องจักรเก่าที่อยู่เหนือระดับหลังคา สวิตช์ควบคุมสวิตช์ถูกตัดการเชื่อมต่อเมื่อหลายปีก่อน มีคนต่อสวิตช์กลับเข้าไปใหม่ในเย็นวันนั้นและปิดใช้งานสัญญาณเตือนภัยแล้ว

คาริมเดินไปหาเอเลน่าที่บันไดทางขึ้น โดยถือไฟฉายขนาดใหญ่มาด้วย พวกเขารอตำรวจด้วยกัน ชายคนนั้นหนีไปทางช่องบนหลังคาแล้ว แต่กระเป๋าเดินทางยังคงอยู่

ภายในนั้นมีฮาร์ดไดรฟ์สำรองข้อมูลของอาคารอยู่ ผู้รับเหมาคนหนึ่งใช้บัตรเข้าออกที่ปลอมแปลงมาเพื่อเข้าไปหลังจากทุกคนออกไปหมดแล้ว ลิฟต์นั้นมีไว้เพื่อขนอุปกรณ์ของเขาลงไปให้ผู้ร่วมมืออีกคนหนึ่งที่ชั้นใต้ดิน

เวลาตีสอง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถามเอเลนาว่าทำไมเธอถึงปิดประตูอัตโนมัติแทนที่จะเดินออกไป

“เขาบอกว่าฉันมาเร็ว” เธอตอบ “คนที่รอแม่บ้านทำความสะอาดมักจะบอกว่าเธอมาสาย”

เจ้าหน้าที่ยิ้ม แต่เอเลน่าไม่ยิ้ม เธอต้องการให้ตรวจสอบลิฟต์ ซ่อมแซมสัญญาณเตือนภัย และให้ใครสักคนอธิบายว่าทำไมคำเตือนครั้งแรกของเธอจึงเป็นความผิดพลาดของคนแปลกหน้า

เย็นวันต่อมา เธอเดินขึ้นบันไดไป เมื่อถึงชั้นแปด คาริมก็มาพบเธอพร้อมวิทยุเครื่องใหม่ พวกเขาทดสอบวิทยุก่อนที่เธอจะเปิดประตูห้องทำงานแม้แต่บานเดียว