การส่งมอบเวลา 6:17 น.

เวลา 6:17 น. เครื่องสแกนพัสดุของเนสซ่าแจ้งให้เธอวางพัสดุไว้หน้าห้องหมายเลขเก้าและถ่ายรูปไว้ข้างประตู อาคารดังกล่าวเป็นอาคารสำนักงานเก่าที่ดัดแปลงมา ไฟทางเดินครึ่งหนึ่งดับ ห้องหมายเลขเก้าไม่มีป้ายชื่อ

เธอวางกล่องลงบนพรมเช็ดเท้า ก่อนที่เธอจะกดปุ่มถ่ายภาพ ข้อความจากลูกค้าก็มาถึง: โปรดตรวจสอบให้แน่ใจว่ามองเห็นประตูทั้งหมด อย่าเคาะ

เนสซ่าถอยหลังไปหนึ่งก้าว บนแถบขัดเงาข้างลิฟต์ เธอเห็นอีกคนหนึ่งยืนอยู่ที่ปลายสุดของทางเดิน ชายคนหนึ่งสวมเสื้อแจ็กเก็ตสีเทา เขาหันหน้าหนีทันทีที่เธอมองตรงไปที่เขา

เครื่องสแกนแสดงให้เห็นว่ามีการพยายามส่งของครั้งก่อนเมื่อเวลา 5:42 น. ซึ่งบันทึกโดยคนขับรถที่เธอรู้จักหมายเลขรถตู้ของเขา เนสซ่าโทรหาเขา เขาตอบรับจากโกดัง เขาไม่เคยเข้ามาในอาคารนี้มาก่อน เจ้าหน้าที่ควบคุมการขนส่งได้มอบหมายพัสดุชิ้นนี้ให้คนอื่นในขณะที่มันยังอยู่ในเส้นทางของเขาอยู่

ลูกค้าส่งข้อความมาอีกครั้ง: ถ่ายรูปเดี๋ยวนี้เลย

มีเสียงขูดเบาๆ ดังมาจากภายในห้องหมายเลขเก้า เนสซ่าเคาะประตู ชายในเสื้อแจ็กเก็ตสีเทาเริ่มเดินเข้ามาหาเธอ

“พนักงานส่งของ” เธอเรียก

หญิงคนหนึ่งเปิดประตูออกมา “ฉันไม่ได้สั่งอะไรเลย”

ชายคนนั้นบอกว่าเขาเป็นผู้จัดการอาคาร เขาเอื้อมมือไปหยิบพัสดุ เนสซ่าหยิบมันขึ้นมาก่อน ฉลากถูกติดด้วยเทปใสใหม่ทับที่อยู่เดิม ด้านล่าง เธอสัมผัสได้ถึงกล่องโลหะสี่เหลี่ยมแข็งๆ ขนาดเล็ก

“งั้นฉันจะเอาไปคืน” เธอกล่าว

เขาคว้าข้อมือเธอไว้ เครื่องสแกนล้มกระแทกผนัง และสัญญาณเตือนฉุกเฉินดังขึ้น เนสซ่าสวมมันไว้ที่ข้อมือตั้งแต่ถูกสุนัขกัดเมื่อสองปีก่อน การดึงมันออกจากตัวอย่างแรงทำให้สัญญาณเตือนดังขึ้น เจ้าหน้าที่คลังสินค้าได้ทดสอบฟังก์ชันนี้ทุกเดือน

ประตูบานหนึ่งเปิดออกด้านหลังชายคนนั้น จากนั้นก็มีอีกบานหนึ่งเปิดออก เขาปล่อยเธอและเดินไปทางบันได เนสซ่าไม่ได้ตามไป เธอบอกผู้หญิงในห้องหมายเลขเก้าให้ปิดประตูไว้ และขอให้เพื่อนบ้านโทรแจ้งตำรวจ

พัสดุนั้นบรรจุลูกกุญแจที่ถูกขโมยมาและจดหมายข่มขู่ ลูกค้าต้องการภาพถ่ายเพื่อพิสูจน์ว่าพัสดุนั้นถึงบ้านของหญิงคนนั้นแล้ว ชายที่อยู่ในทางเดินวางแผนที่จะรอจนกว่าเธอจะเปิดประตู เธอเคยแจ้งความเรื่องเขามาก่อน เธอไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะหาที่อยู่ใหม่ของเธอเจอ

ที่ศูนย์กระจายสินค้า หัวหน้างานของเนสซ่าถามเธอว่าทำไมเธอถึงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งที่ห้ามเคาะประตู

เธอแสดงข้อความสองข้อความบนเครื่องสแกนให้เขาดู แต่ละประโยคไม่มีอะไรผิดปกติ แต่เมื่อรวมกับชายที่รออยู่ตรงทางเดินแล้ว ข้อความเหล่านั้นฟังดูไม่เหมือนคำแนะนำ แต่เหมือนการนับถอยหลังมากกว่า