Ruhlar Evi

Ruhlar Evi, bir aileyi kuşaklar boyunca izlerken ev hayatını eşitsizlik ve siyasi çatışmanın daha geniş tarihine bir giriş olarak kullanır. Olağanüstü olan, haneye gündelik bir varlık olarak girer; mülkiyet ve ataerkillik gibi daha tanıdık güçler ise acımasızca somut olabilir.

Allende, kadınların hafızasına merkezî bir yapısal rol verir. Defterler, hatırlama ve bir anlatı derleme çabası, aileyi mülk ya da kamusal güç üzerinden tanımlamak isteyenlerin otoritesine direnir. Anlatma eylemi, neyin kalacağı üzerine mücadelenin parçası olur.

Romanın genişliği bazı kişileri simgesel hissettirebilir; melodramatik dönüşleri ise okurdan yükseltilmiş bir duygusal düzeyi kabul etmesini ister. İvmesini dar odaklı merkezî bir olay örgüsünden değil, mahrem ilişkilerin tarihsel değişimle kesişmesinden alır.

Mekân güçlü biçimde Şili deneyiminden beslense de romanda ülkenin adı verilmez. Bu seçim, aile tarihinin belirli siyasi yankılarla daha geniş bir iktidar anlatısı arasında hareket etmesine yardım eder. Okurlar sonraki kısımda cinsel şiddet, baskı ve işkence beklemelidir. Şefkatle zalimliğin iç içe kaldığı geniş aile anlatılarını sevenlere önerilir. Doğaüstü unsurlar kitabın hafızaya ilgisini zenginleştirir; siyasi eylemin maddi sonuçlarından kaçış sunmaz.