Zemsta

Mężczyzna, kobieta, dziecko lub zwierzę, które pisze „Postscripta” dla Houston Post, to dziwny, dziko patrzący geniusz, którego należy złapać i wystawić na pokaz wraz z „bezimiennymi rzeczami”, które wynoszą ze studni rządowej w San Marcos. Za oba okazy z pewnością przewidziano nagrodę.

— Kyle Star-Vindicator

Choć wiele możemy znieść, ten atak sprowokował nas do być może gorzkiej i okrutnej, ale nie do końca nieuzasadnionej zemsty. Poniżej znajduje się artykuł redakcyjny z ostatniego numeru „Star-Vindicatora”:

„Wiosna, swym magicznym słowem muzyki, patosu i radości, dotknęła tysiąca wzgórz i dolin, wprawiła milion gardeł w śpiew; słońce, pieśń i kwiaty zdobią każdy ołtarz i wieńczą każdy dzień chwałą. Nadeszła cesarska wiosna – najjaśniejsza, najweselsza i najlepsza ze wszystkich pór roku. Wiosna jest jak małe dziecko – ukoronowana własną czystością i miłością, niezmąconą i niespaloną ręką Czasu. Jest jak jasny, lśniący, miniaturowy strumyk, który wytryskuje ze zbocza góry i radośnie płynie po lśniących kamykach, zanim pospiesznie wpadnie do ciemnej, głębokiej, niebezpiecznej rzeki. Słodki rytm muzyki, zapach unoszących się perfum, rozległy, wspaniały krajobraz, promieniujący i upiększony cudownymi klejnotami orientalnej barwy, przyciągają naszą uwagę na każdym kroku. Świat dzisiaj jest dziczą kwiatów, altanką piękna, a miliony słodkich rodzimych lasówek zamieniają jego pastwiska w sale koncertowe, gdzie możemy odejść w pokoju o godzinie wieczornej, po zmaganiach, trudzie, rozczarowaniach i smutkach naszej pracy tutaj i zebrać siły, odwagę i nadzieję, aby jutro stawić czoła nowym obowiązkom i odpowiedzialnościom, jakie niesie ze sobą życie”.