Knoist i jego trzej synowie

Pomiędzy Werrelem a Soistem żył człowiek, który nazywał się Knoist i miał trzech synów. Jeden był ślepy, drugi kulawy, a trzeci zupełnie nagi. Pewnego razu poszli na pole i tam zobaczyli zająca. Ślepy go zastrzelił, kulawy złapał, nagi schował do kieszeni. Potem dotarli do wielkiego, potężnego jeziora, na którym były trzy łodzie, jedna płynęła, druga zatonęła, trzecia nie miała dna. Wszyscy trzej weszli do tej, która nie miała dna. Potem dotarli do wielkiego, potężnego lasu, w którym rosło wielkie drzewo; na drzewie była wielka kaplica, w kaplicy był kościelny z drewna bukowego i proboszcz z bukszpanu, który rozdawał wodę święconą pałkami.

„Jak naprawdę szczęśliwy jest ten jeden

Kto może biec z wody święconej!”