Wilk i chłopiec

Wilk, który właśnie zjadł dobry posiłek i był w figlarnym nastroju, dostrzegł chłopca leżącego płasko na ziemi i zdając sobie sprawę, że próbuje się ukryć, i że to strach przed samym sobą go do tego skłonił, podszedł do niego i powiedział: „Aha, znalazłem cię, widzisz; ale jeśli możesz mi powiedzieć trzy rzeczy, których prawdziwości nie można podważyć, oszczędzę ci życie”. Chłopiec zebrał się na odwagę i pomyślał przez chwilę, a potem powiedział: „Po pierwsze, szkoda, że ​​mnie zobaczyłeś; po drugie, byłem głupcem, że pozwoliłem się zobaczyć; i po trzecie, wszyscy nienawidzimy wilków, ponieważ ciągle bez powodu atakują nasze stada”. Wilk odpowiedział: „Cóż, to, co mówisz, jest wystarczająco prawdziwe z twojego punktu widzenia; więc możesz iść”.