Pasterz i wilk
Pasterz znalazł wilczątko błąkające się po pastwisku, zabrał je do domu i wychował razem ze swoimi psami. Kiedy wilczątko osiągnęło już swoje rozmiary, jeśli wilk kiedykolwiek ukradł owcę ze stada, dołączał do psów w polowaniu na nie.
Pasterz znalazł wilczego szczeniaka błąkającego się po pastwisku, zabrał go do domu i wychował razem ze swoimi psami. Gdy wilczek osiągnął swoje pełne rozmiary, jeśli wilk ukradł owcę ze stada, dołączał do psów w polowaniu na niego. Zdarzało się czasami, że psy nie mogły dopaść złodzieja i, porzucając pościg, wracały do domu. Wilk w takich przypadkach kontynuował pościg sam, a gdy dogonił winowajcę, zatrzymywał się i dzielił się z nim ucztą, po czym wracał do Pasterza. Lecz jeśli przez jakiś czas wilki nie porwały żadnej owcy, sam kradł jedną i dzielił się łupem z psami. Podejrzenia Pasterza zostały wzbudzone i pewnego dnia złapał go na gorącym uczynku; i, zawiązawszy mu linę na szyi, powiesił go na najbliższym drzewie.
Co jest wyhodowane w kościach, na pewno wyjdzie w ciele.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
