Oracz i wilk

Oracz uwolnił woły od pługa i poprowadził je do wodopoju, żeby się napiły. Podczas jego nieobecności pojawił się na wpół wygłodzony Wilk, podszedł do pługa i zaczął żuć skórzane rzemienie przymocowane do jarzma. Gdy…

Czytaj opowiadanie

Oracz uwolnił woły od pługa i poprowadził je do wodopoju, żeby się napić. Podczas jego nieobecności pojawił się na wpół wygłodzony Wilk, który podszedł do pługa i zaczął żuć skórzane rzemienie przymocowane do jarzma. Gdy rozpaczliwie żuł, mając nadzieję na zaspokojenie głodu, zaplątał się w uprząż i, przestraszony, próbował się uwolnić, szarpiąc za uprzęże, jakby chciał pług pociągnąć za sobą. Właśnie wtedy Oracz wrócił i widząc, co się dzieje, krzyknął: „Ach, ty stary łobuzie, chciałbym, żebyś raz na zawsze porzucił kradzież i zajął się uczciwą pracą”.

Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.

Dyskusja czytelników

Rozpocznij rozmowę.

Komentarze są publikowane po sprawdzeniu przez redakcję.

Więcej opowiadań

Dobre historie przekraczają granice.

Napisz do nas

Opowiedz o historii, książce lub zadaj pytanie.