Osioł juczny, dziki osioł i lew

Dziki Osioł zobaczył jucznego osła niosącego ciężki ładunek i zaczął go drażnić warunkami niewolnictwa, w jakich żył, tymi słowami: „Jakiż nędzny los masz w porównaniu z moim! Jestem wolny jak powietrze i nigdy nie muszę pracować; a co do paszy, wystarczy mi pójść w góry, a tam znajduję jej o wiele więcej niż potrzeba. Ale ty! jesteś zależny od swego pana, jeśli chodzi o jedzenie, a on każe ci nosić ciężkie ładunki każdego dnia i bije cię bezlitośnie”. W tym momencie na scenie pojawił się Lew i nie próbował nękać jucznego osła z powodu obecności woźnicy; rzucił się jednak na Dzikiego Osła, który nie miał nikogo, kto by go bronił, i bez zbędnych ceregieli uczynił z niego posiłek.

Nie ma sensu być panem samego siebie, jeśli nie potrafisz sam o siebie zadbać.