Myszy i łasice

Toczyła się wojna między Myszami a Łasicami, w której Myszy zawsze dostawały najgorsze, wiele z nich zostało zabitych i zjedzonych przez Łasice. Zwołali więc naradę wojenną, na której stara Mysz wstała i powiedziała: „Nic dziwnego, że zawsze jesteśmy pokonani, bo nie mamy generałów, którzy planowaliby nasze bitwy i kierowali naszymi ruchami na polu”. Działając zgodnie z jego radą, wybrali na swoich przywódców największe Myszy, a ci, aby odróżnić się od szeregowych, zaopatrzyli się w hełmy z dużymi pióropuszami słomy. Następnie wyprowadzili Myszy do bitwy, pewni zwycięstwa: ale zostali pokonani jak zwykle i wkrótce pobiegli tak szybko, jak mogli, do swoich nor. Wszyscy bez trudu dotarli do bezpiecznego miejsca, z wyjątkiem przywódców, których tak utrudniały oznaki ich rangi, że nie mogli dostać się do swoich nor i stali się łatwymi ofiarami prześladowców.

Wielkość niesie za sobą pewne kary.