Dziecko i wilk

Koziołek oddalił się od stada i był ścigany przez Wilka. Widząc, że musi zostać złapany, odwrócił się i rzekł do Wilka: „Wiem, panie, że nie uniknę, byś mnie zjadł: a zatem, skoro moje życie jest z pewnością krótkie, proszę cię, spraw, by było tak wesołe, jak to tylko możliwe. Czy nie zagrasz mi melodii do tańca, zanim umrę?” Wilk nie miał nic przeciwko muzyce przed obiadem: wyjął więc piszczałkę i zaczął grać, podczas gdy Koziołek tańczył przed nim. Nie minęło wiele minut, gdy bogowie pilnujący stada usłyszeli dźwięk i podeszli, by zobaczyć, co się dzieje. Ledwie spojrzeli na Wilka, ruszyli w pościg i odpędzili go. Gdy uciekł, odwrócił się i rzekł do Koziołka: „To jest to, na co w pełni zasługuję: mój zawód to rzeźnik i nie miałem żadnego interesu w graniu na dudach, by cię zadowolić”.