Żaby proszą o króla

Był czas, kiedy Żaby były niezadowolone, ponieważ nie miały nikogo, kto by nimi rządził: wysłały więc delegację do Jowisza z prośbą o nadanie im króla. Jowisz, gardząc głupotą ich prośby, wrzucił kłodę do sadzawki, w której mieszkały, i powiedział, że to on będzie ich królem. Żaby początkowo przeraziły się plusku i czmychnęły w najgłębsze części sadzawki; ale wkrótce, widząc, że kłoda pozostaje nieruchoma, jedna po drugiej odważyłyby się wypłynąć na powierzchnię i wkrótce, nabierając śmiałości, zaczęły odczuwać taką pogardę dla niej, że nawet zaczęły na niej siadać. Uważając, że taki król jest obrazą dla ich godności, wysłały do ​​Jowisza po raz drugi i błagały go, aby zabrał im ospałego króla, którego im dał, i dał im innego, lepszego. Jowisz, zirytowany tym, że go tak nękano, wysłał bociana, aby nad nimi panował. Bocian nie zdążył się do nich zbliżyć, a natychmiast zaczął łapać i zjadać żaby tak szybko, jak tylko mógł.