Lis i małpa

Lis i Małpa szli razem drogą i wpadli w spór o to, który z nich jest lepiej urodzony. Trwali w tym przez jakiś czas, aż dotarli do miejsca, gdzie droga przechodziła przez cmentarz pełen pomników, kiedy Małpa zatrzymała się, rozejrzała się i głęboko westchnęła. „Czemu wzdychasz?” zapytał Lis. Małpa wskazała na groby i odpowiedziała: „Wszystkie pomniki, które tu widzisz, zostały wzniesione ku czci moich przodków, którzy w swoich czasach byli wybitnymi ludźmi”. Lis na chwilę oniemiał, ale szybko doszedł do siebie i powiedział: „Och! Nie zatrzymuj się na żadnym kłamstwie, panie; jesteś całkiem bezpieczny: jestem pewien, że żaden z twoich przodków nie powstanie i cię nie zdemaskuje”.

Ludzie przechwalający się najbardziej przechwalają się wtedy, gdy nie można ich wykryć.