Kruk i łabędź
Pewien Kruk poczuł zazdrość, widząc piękne białe upierzenie łabędzia i pomyślał, że to zasługa wody, w której łabędź nieustannie się kąpał i pływał. Opuścił więc okolice ołtarzy, gdzie zarabiał na życie…
Pewien Kruk, widząc piękne białe upierzenie łabędzia, poczuł zazdrość i pomyślał, że to zasługa wody, w której łabędź nieustannie się kąpał i pływał. Opuścił więc okolice ołtarzy, gdzie zarabiał na życie, zbierając kawałki mięsa ofiarowanego w ofierze, i zamieszkał wśród sadzawek i strumieni. Lecz choć kąpał się i mył pióra wiele razy dziennie, nie wybielały one ani trochę, a w końcu umarł z głodu.
Możesz zmienić swoje przyzwyczajenia, ale nie swoją naturę.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.
