Kot i myszy
Był sobie dom, w którym roiło się od myszy. Kotka o tym usłyszała i pomyślała sobie: „To miejsce dla mnie”. Poszła więc i zajęła swoje miejsce w domu, łapiąc myszy po kolei i zjadając je. W końcu…
Był sobie dom, w którym roiło się od myszy. Kotka o tym usłyszała i rzekła do siebie: „To miejsce dla mnie”, po czym poszła i zajęła kwaterę w domu, łapiąc myszy jedną po drugiej i zjadając je. W końcu myszy nie mogły już tego znieść i postanowiły schować się w norach i tam zostać. „To nieładnie”, powiedziała sobie Kotka, „jedyne, co można zrobić, to wywabić je podstępem”. Zastanawiała się więc przez chwilę, po czym wspięła się na mur i zawisła na tylnych łapach na kołku, udając martwą. Po chwili Myszka wyjrzała i zobaczyła wiszącego tam Kotka. „Aha!” krzyknęła, „jesteś bardzo sprytna, pani, bez wątpienia: ale możesz zamienić się w worek mąki, który tam wisi, jeśli chcesz, a i tak nas nie złapiesz, gdybyśmy się do ciebie zbliżali”.
Jeśli jesteś mądry, nie pozwolisz się zwieść niewinnemu zachowaniu tych, których kiedyś uznałeś za niebezpiecznych.
Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.
Dyskusja czytelników
Rozpocznij rozmowę.





