Żal i jego należność

Gdy Jowisz przydzielał bogom ich przywileje, tak się złożyło, że Smutek nie był obecny z pozostałymi: ale gdy wszyscy otrzymali swoją część, on również wszedł i zażądał tego, co mu się należało. Jowisz nie wiedział, co zrobić,…

Czytaj opowiadanie

Gdy Jowisz przydzielał bogom przywileje, tak się złożyło, że Smutek nie był obecny z pozostałymi: ale gdy wszyscy otrzymali swoją część, on również wszedł i zażądał tego, co mu się należało. Jowisz nie wiedział, co robić, bo nic mu nie zostało. Ostatecznie jednak postanowił, że to do niego należą łzy wylewane po zmarłych. Tak samo jest ze Smutkiem, jak i z innymi bogami. Im bardziej pobożnie ludzie oddają mu to, co mu się należy, tym hojniej on rozdaje. Nie wypada zatem długo opłakiwać zmarłego; inaczej Smutek, którego jedyną przyjemnością jest taka żałoba, szybko dostarczy nowego powodu do łez.

Pełny tekst klasycznego opowiadania. Angielski tekst źródłowy: Standard Ebooks. Wydanie źródłowe wskazuje, że tekst należy do domeny publicznej w Stanach Zjednoczonych; zasady różnią się w zależności od kraju.

Dyskusja czytelników

Rozpocznij rozmowę.

Komentarze są publikowane po sprawdzeniu przez redakcję.

Więcej opowiadań

Dobre historie przekraczają granice.

Napisz do nas

Opowiedz o historii, książce lub zadaj pytanie.